Δύο αλλά όχι ξένοι
Δύο αλλά όχι ξένοι Σπύρος Χαριτάτος Μπάγια Αντωνοπούλου
dendias_mitsotakis_33

Περί δελφίνων, ∆ένδια και άλλων: Ποιους ενοχλεί η απόλυτη εσωκομματική κυριαρχία του Μητσοτάκη

Πού βρίσκεται η αλήθεια, πού το ψέμα και πού υπάρχει υπερβολή

Με αφορμή το πολυσυζητημένο (πλέον) θέμα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων , κάποια «κέντρα» (όχι διασκέδασης!) έσπευσαν να δώσουν και μια εσωκομματική διάσταση στην όλη υπόθεση.

Τι δεν έχει γραφτεί τις τελευταίες μέρες; Από το ότι οι Καραμανλής και Σαμαράς είναι έτοιμοι για «πυρηνικό πόλεμο» μέχρι ότι ο Δένδιας, αφού πρώτα υπέβαλε την παραίτησή του στον πρωθυπουργό, ακολούθως αποφάσισε να αμφισβητήσει τον Μητσοτάκη και πιο… ακολούθως (!) να διεκδικήσει την ηγεσία της Ν.Δ., κι αν δεν του «κάτσει» αυτό το σενάριο να θέσει υποψηφιότητα για μεταβατικός πρωθυπουργός, και τελικά αποφάσισε να κάνει μια δήλωση (απόλυτης) στήριξης στον πρωθυπουργό! Μιλάμε για το απόλυτο τρελοκομείο σε επίπεδο σεναρίων.

Με αφορμή, όμως, τα όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν τον τελευταίο καιρό, θα ήταν πολιτικά ωφέλιμο να δούμε πού βρίσκεται η αλήθεια, πού το ψέμα και πού υπάρχει υπερβολή. Όσοι αναζητούν την αλήθεια και γνωρίζουν τον εσωκομματικό κόσμο της Ν.Δ., και δεν εξαιρώ ακόμα και εκείνους που δεν συμπαθούν τον σημερινό αρχηγό, παραδέχονται ότι ουδέποτε στο πέρασμα του χρόνου υπήρχε τέτοια συνοχή στην παράταξη.

Κυρίαρχος

Από την ημέρα που εξελέγη αρχηγός ο Μητσοτάκης, είναι ο απόλυτος κυρίαρχος, χωρίς κανείς (πλην του Αντώναρου) να τον αμφισβητεί. Κι όταν λέμε κανείς, ούτε καν η εμφανιζόμενη ως δελφίνος Ολγα Κεφαλογιάννη. Αλλωστε, εδώ που τα λέμε, αποτελεί δώρο Θεού για έναν ηγέτη να έχει ως εσωκομματικό αντίπαλο τη «γαλάζια» βουλευτίνα. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε, ο Κυριάκος θα έπρεπε να εφεύρει μια αντίστοιχη της Ολγας δελφίνο.

Ομάδα πικραμένων

Η πραγματικότητα, όπως τη βλέπει ένας ψύχραιμος παρατηρητής, είναι ότι απέναντι στη σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. βρίσκονται ο Αντώναρος, ο Κύρτσος, ο Καραχάλιος, ο Νικολόπουλος, ο Τσιτουρίδης και η Κατερίνα Παπακώστα. Μια ομάδα πικραμένων που ζουν με τις αναμνήσεις τους, εκτός από τη διαρκή εμπάθεια που τους καταλαμβάνει για τον πρωθυπουργό. Το δεύτερο εσωκομματικό μέτωπο του Μητσοτάκη, σύμφωνα με τους κάθε λογής σεναριολόγους, εντοπίζεται στους πρώην αρχηγούς του κόμματος Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Και τι δεν έχει ειπωθεί από την ημέρα που έγινε αρχηγός ο Κυριάκος αναφορικά με τα «σχέδιά» τους.

Στήριξη

Τι επιβεβαιώθηκε απ’ όλα αυτά; Μόνο η στήριξη στο πρόσωπο του πρωθυπουργού, όσες φορές τη χρειάστηκε. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν επιδείξει παραταξιακή συνείδηση και απόλυτη προσήλωση στον Μητσοτάκη και τις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησής του. Τα υπόλοιπα είναι για να γίνεται κουβέντα και για να έχει κάποιον ρόλο ο Προκόπης Παυλόπουλος. Τελευταίο άφησα το πιο «καυτό μέτωπο», που σιγοκαίει εδώ και καιρό στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Αναφέρομαι στην «κακή» (διαχρονικά) σχέση του πρωθυπουργού με τον Νίκο Δένδια, που είχε ως συνέπεια (η μπολιασμένη κακία) ο Μητσοτάκης να τον επιλέξει ως υπουργό Εξωτερικών στην κυβέρνησή του. Μιλάμε για τόσο… μίσος!

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλα όσα έχουν κυκλοφορήσει απλώς αποτελούν ένα γιγαντιαίο πολιτικό παραμύθι, το οποίο μάλιστα πάσχει (!) από δράκο. Ο Δένδιας όχι μόνο δεν αμφισβητεί τον Μητσοτάκη, αλλά απεναντίας είναι ένα κυβερνητικό στέλεχος που διαθέτει ισχυρό πολλαπλασιαστή για την κυβέρνηση, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Τι ξεχνούν

Επίσης, εκείνο που τεχνηέντως ξεχνούν οι σεναριολόγοι είναι ότι εκείνος που έδωσε τον Ιούλιο του ’19 τα κλειδιά της ελληνικής διπλωματίας στον Δένδια ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μάλιστα, σε κάθε ευκαιρία ο Κερκυραίος πολιτικός συνηθίζει να λέει ότι «εμένα με επέλεξε υπουργό Εξωτερικών ο Μητσοτάκης και όχι η μαμά μου». Σε κάθε περίπτωση, όσοι επιμένουν να κατασκευάζουν οτιδήποτε άλλο πέραν της υφιστάμενης πραγματικότητας, όσον αφορά τη σχέση του πρωθυπουργού με τον υπουργό Εξωτερικών, απλώς δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν, χάνοντας χωρίς λόγο τον χρόνο τους. Ας ματαιοπονούν.

Ο Δένδιας, που διαθέτει και κύρος και προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο, και χθες και σήμερα και αύριο, θα είναι ο απόλυτος σύμμαχος του Μητσοτάκη και τίποτα λιγότερο. Εν κατακλείδι, εκείνο που ακόμα και οι πλέον αδαείς επί των νεοδημοκρατικών παρατηρούν, ακόμα και σε αυτή την ομολογουμένως δύσκολη για την κυβέρνηση συγκυρία, είναι ότι ο Μητσοτάκης, εκτός από την κοινωνία, ήταν και παραμένει ο απόλυτος κυρίαρχος και στο κόμμα του.

*Δημοσιεύτηκε στο Secret στις 19 Νοεμβρίου 2022.