Τσιρώνης: Ο πτωχευμένος υπουργός
tfxvfnukmteny2s5bhwq
Ελλάδα

Τσιρώνης: Ο πτωχευμένος υπουργός

Το «λουκέτο» στο φροντιστήριό του.

Η πρόσφατη απόσυρση του νοµοσχεδίου για τα αδέσποτα ζώα κατέδειξε, εκτός των άλλων, το εύρος της ανεπάρκειας της κυβέρνησης στη διαχείριση ακόµη και των πιο απλών ζητηµάτων. Ο αρµόδιος αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννης Τσιρώνης υπαναχώρησε µπροστά στις έντονες επικρίσεις που δέχτηκε όχι µόνον από το σύνολο των Κοινοβουλευτικών Οµάδων, αλλά και από τις φιλοζωικές και οικολογικές οργανώσεις. Και, επειδή το παρελθόν αποτελεί οδηγό για το παρόν, προσδιορίζοντας το µέλλον, το «βιογραφικό» του υπουργού, ειδικά στην άσκηση διοίκησης, δεν είναι και το πλέον προτιµητέο. Ο 60χρονος καθηγητής Χηµείας ήταν ιδιοκτήτης του φροντιστηρίου «ΑΕΙΜΑΘΕΙΑ», που λειτουργούσε στο κέντρο της Αθήνας από τη δεκαετία του 1990.

Ωστόσο, όπως αποκαλύπτουν σήµερα τα «Παραπολιτικά», το εκπαιδευτικό κέντρο έκλεισε το 2016 και διαγράφηκε από το Γενικό Μητρώο του Επιµελητηρίου Αθηνών (αρ. πρωτ. 429113 / 16-05-2016), καθώς εµφάνιζε µηδενική δραστηριότητα και δανειακές υποχρεώσεις. Η «ΑΕΙΜΑΘΕΙΑ», µε νοµική µορφή ανώνυµης εταιρείας, καταχωρήθηκε στη Νοµαρχία Αθηνών τον Σεπτέµβριο του 2007 (ΦΕΚ 1170 / 27-09-2007) µε πρόεδρο του ∆ιοικητικού Συµβουλίου τον σηµερινό υπουργό, αντιπρόεδρο τον Αντνάν Σεχάντε και µέλη τούς Ι. Τσακνάκη, Αθ. Αποστολόπουλο και Κ. Καλογήρου. Βάσει του καταστατικού, ο κ. Τσιρώνης είχε πλήρεις αρµοδιότητες «δεσµεύοντας και εκπροσωπώντας την εταιρεία, εξώδικα ή δικαστικά, µε µόνη την υπογραφή του κάτω από την εταιρική επωνυµία για κάθε συναλλαγή µε κάθε φυσικό ή νοµικό πρόσωπο ιδιωτικού ή δηµοσίου δικαίου, µε κάθε Αρχή, είτε στην ηµεδαπή είτε στην αλλοδαπή».

Δεν άντεξε

Μάλιστα, τον επόµενο χρόνο, ο κ. Τσιρώνης, ως πρόεδρος και διευθύνων σύµβουλος της ΑΕΙΜΑΘΕΙΑ Α.Ε., ανέλαβε και άλλες αρµοδιότητες (ΦΕΚ 9167 / 11-082008): «Του παρέχεται επίσης παµψηφεί το δικαίωµα υπογραφής και η εταιρεία θα δεσµεύεται µε µόνη την υπογραφή αυτού κάτω από την εταιρική επωνυµία». Μεταξύ δε των δικαιωµάτων του εκπροσώπου (Γ. Τσιρώνη) περιλήφθηκαν και οι εξής πράξεις: «Να αναλαµβάνει χρήµατα, χρηµατόγραφα, µερισµαταποδείξεις και τοκοµερίδια, να εκδίδει επιταγές και συναλλαγµατικές, να παραλαµβάνει φορτωτικές, να συνάπτει δάνεια µετά τραπεζών, να εκδίδει εγγυητικές επιστολές υπέρ της εταιρείας».

Το βάρος µάλλον ήταν δυσβάσταχτο για τον κ. Τσιρώνη, καθώς, όπως έχει αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή του, «το 2010 δεν µπορούσαµε να πληρώσουµε ούτε το ενοίκιο. Η επιχείρησή µου έκλεισε, εξαϋλώθηκε». Έτσι, όταν ορκίστηκε στην πρώτη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναπληρωτής υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, αποφάσισε να κλείσει τα επιχειρηµατικά του κιτάπια. Πόσω µάλλον όταν εξελέγη βουλευτής, τον Σεπτέµβριο του 2015, οπότε θα πρέπει να ανακουφίστηκε και οικονοµικά, αφού ανανέωσε και τη θητεία του στο κυβερνητικό σχήµα. Κάπως έτσι σκεπτόµενος έκλεισε την εταιρεία, η οποία στο µεταξύ είχε µεταβληθεί σε ΕΠΕ, αλλάζοντας και έδρα. Μπορεί, πάντως, να µη διατηρούσε την καλύτερη σχέση µε το επιχειρείν, όµως πολιτικά ο κ. Τσιρώνης έχει να επιδείξει περγαµηνές. Τη δεκαετία του ’70 ως φοιτητής του Χηµικού είχε οργανωθεί στον «Ρήγα», ενώ στην ιστορική Β’ Πανελλαδική ήταν µέλος της Συντονιστικής στην κατάληψη του Χηµείου το 1979. Από το 1983 «κατανοεί ότι στα αδιέξοδα της αριστεράς µοναδική ριζοσπαστική διέξοδος είναι η πολιτική οικολογία» και γίνεται ιδρυτικό µέλος της ΕΚΟ. Από τότε «συµµετέχει αδιάλειπτα στο Οικολογικό Κίνηµα, ενώ διετέλεσε και µέλος του Συµβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόµµατος».

Εμπλοκές

Λίγο µετά το φιάσκο µε τα αδέσποτα, δήλωσε στοµφωδώς ότι «ο πρωθυπουργός µού ζήτησε να αποσύρω το νοµοσχέδιο. Είχαµε τη γενναιότητα να το κάνουµε. Θα το επαναφέρω σε έναν µήνα». Και όση πολιτική τόλµη χρειάστηκε για µια τέτοια κίνηση, άλλη τόση και παραπάνω απαιτήθηκε για να παραδεχθεί εµµέσως ο κ. Τσιρώνης ότι... κάτι τρέχει µε τον πολιτικό του προϊστάµενο, τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου. «Έχουµε άψογη συνεργασία, εγώ δεν έχω κάποιο πρόβληµα... Εκτιµώ, πάντως, ότι ούτε εκείνος έχει µαζί µου». Όπερ σηµαίνει ότι µεταξύ τους υπήρξε σύγκρουση αλλά τέτοιου είδους σχέσεις στην αριστερά είναι µια «κανονική κατάσταση».

Δημοσιεύτηκε στα «Παραπολιτικά» στις 31/3/2018

Aποδοχή Cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies της Google ή/και άλλων παρόχων διαφήμισης για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

Διαβάστε περισσότερα